1856’daki ilk patentten lamba camlarını korumak için kullanılan ilk rulolara ve bugünün vazgeçilmez ambalajına uzanan hikâye.
Oluklu mukavvanın temeli, 19. yüzyılın ortalarında şekillendirilmiş kâğıtların hassas malzemelerin nakliyesinde kullanılmasıyla atılır. Patenti 1856 yılında İngiltere’de alınır. Ancak bugün anladığımız anlamdaki kullanımı New York’ta Albert Jones tarafından gerçekleştirilir. Jones, ilk kez lamba camlarını korumak amacıyla silindir şeklinde oluklu mukavvalar geliştirir.
Yüksek miktarda oluklu mukavva üretmek için ilk makine 1874 yılında G. Smyth tarafından tasarlanır; aynı yıl Oliver Long, Jones’un buluşunu geliştirerek üretime geçer. Bugün bilinen oluklu mukavva üretim tekniği de bu makineye dayanır.
İskoçya doğumlu Robert Gair, 1890 yılında ilk oluklu mukavva kutuyu geliştirir. Oluklu mukavva levhalarını yarı keserek katlanıp kurulabilen bir kutu yapan Gair, nakliye sırasında hasar gören daktiloları korumak için bir sipariş alınca fabrikasyon üretime geçer. 20. yüzyılda ahşap ambalajın yerini alan oluklu mukavvanın kullanımı hızla yaygınlaşır.
Oluklu mukavva kutular önce cam ve porselen çanak gibi nakliye sırasında kolayca kırılabilen malzemelerin paketlenmesinde kullanıldı; ardından meyvelerin tüketiciye zedelenmeden ulaşmasını sağlamak için meyve sandığı olarak kullanılmaya başlandı. Bugün ise vazgeçilmez bir ambalaj malzemesi olarak yerini almıştır.
